Šest godina od presude Sejdić – Finci: Kontinuirano loše stanje ljudskih prava u BiH

Grand Chamber hearing, Marguš v. Croatia

Evropski sud za ljudska prava

Incijativa “Građanke za ustavne promjene” organizovala je u utorak, 22.12.2015. konferenciju s ciljem aktualiziranja pitanja ustavnih reformi. Tačno na taj dan navršava se  šest godina od neizvršenja presude Sejdić – Finci. Čonjenica je da postojeći Ustav BiH koštao BiH oko 15 miliona KM kroz izgubljene presude pred Evropskim sudom za ljudska prava (ESLJP).  I to nije kraj, preko 1000 postupaka se trenutno vodi protiv BiH. O problematici (ne)ustavnih presuda i kršenju ljudskih prava govori za Slobodnu Evropu i Monika Mijić, zastupnica BiH pred Evropskim sudom za ljudska prava.

RSE: Kakvu sliku BiH šalje Evropi i svijetu, kad već šest godina nije provela presudu Sejdić – Finci, odnosno kada krši Evropsku konvenciju za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda?
81ED0EBB-989B-4AF2-8DEE-BABB65AA4F3F_w640_r1_sMijić: Činjenica što Bosna i Hercegovina krši Evropsku konvenciju o ljudskim pravima i slobodama važnije je pitanje za građane, za nas sve u Bosni i Hercegovini, nego za međunarodnu scenu. Sasvim je jasno da svijetu i Evropi šaljemo lošu sliku, ali – sa lošom slikom možemo živjeti, ali ne možemo živjeti sa činjenicom da se u Bosni i Hercegovini sustavno i strukturalno krše ljudska prava, a što dokazuju mnogobrojne presude donesene protiv Bosne i Hercegovine. Upravo te presude otkrivaju strukturalna kršenja ljudskih prava. Ne pojedinačna kršenja, nego opća kršenja koja obuhvaćaju veći broj osoba.

RSE: Presuda Evrospkog suda u već famoznom slučaju Sejdić – Finci nije jedina koju BiH nije provela. Koliko je još takvih i na šta se one uglavnom odnose?

Mijić: Trenutno je u postupku izvršenja dvadeset presuda protiv Bosne i Hercegovine. Te se presude uglavnom odnose na opće, strukturalne probleme, kao što su neizvršenje domaćih sudskih presuda, povrat vojnih stanova, diskriminatorne odredbe Ustava i izbornog zakonodavstva, neodgovarajući smještaj neuračunljivih počinitelja kaznenih djela, te preklapanje krivičnih i prekršajnih djela, usljed čega može doći do toga da se nekom dva puta sudi za isto djelo. Sve su ove presude izvršene u odnosu na konkretne aplikante, dakle, isplaćen je iznos koji je Sud dosudio pojedincu za utvrđeno kršenje ljudskih prava. Međutim, Bosna i Hercegovina u odnosu na ove presude nije poduzela opće mjere, kao što je izmjena zakonodavstva, gradnja odgovarajuće ustanove, izvršenje domaćih sudskih presuda. Dakle, to su opće mjere koje država mora poduzeti da bi otklonila utvrđenu povredu prava u odnosu na sve osobe koje su pogođene tom povredom.

Cijeli tekst možete pročitati na: www.slobodnaevropa.org  

Advertisements